Jazid I

Jazid I (ur. ok. 642, zm. 683) – drugi kalif z dynastii Umajjadów, panował w latach 680–683.

Był synem Mu’awiji I, brał udział w wyprawach przeciw Cesarstwu Bizantyńskiemu, w tym w oblężeniu Konstantynopola (674–678). Jego ojciec zapewnił mu dziedziczenie władzy kalifa po sobie, choć nie zostało to przez wszystkich dobrze przyjęte. W efekcie tego krótkie, trzyletnie panowanie Jazida I zakłóciły bunty (680, 683). Pierwszy z nich i stoczona wówczas bitwa pod Karbalą pogłębiły rozłam między szyitami a sunnitami. Natomiast w trakcie drugiego kalif zmarł, zostawiając władzę nieletniemu synowi, co doprowadziło do chaosu w imperium arabskim.